معمولا وقتی خودم می بینم که وبلاگی که دوست دارم به روز نمیشه ٬ کمی ناراحت میشوم و حتی از دست نویسنده اون وبلاگ کمی عصبانی میشم!

در این چند هفته گذشته و مخصوصا در این یک هفته گذشته ٬ با وجود داشتن کمی وقت آزاد ٬ هیچ رغبتی برای نوشتن در اینجا ندارم.متاسفانه انقدر فکرم به خاطر اتفاقات واقعی زندگیم مشغوله که نمیتوانم در مورد موضوعی تمرکز کنم و مطلبی بنویسم.سوژه های خوبی هم در ذهن دارم ولی بارها در این یک هفته گذشته نوشتم و پاک کردم!قبلا مشکلات دنیای واقعی ۹۹ درصد ذهن من رو اشغال کرده بود و یک درصد آن را میتوانستم به این وبلاگ اختصاص دهم ولی الان واقعا جای آزادی در ذهنم ندارم که بتونم به این وبلاگ اختصاص بدهم.

این پست به این دلیل صورت گرفت که از همه خوانندگان محترمی که به وبلاگم اومدند و مطلب جدیدی را در صفحه ندیدند ٬ معذرت خواهی کنم.همچنین دوست دارم برای مدتی استراحت کنم و در اینجا مطلبی ننویسم.مطمئنا این وبلاگ تعطیل نشده و فقط چند روزی نویسنده آن احتیاج به استراحت داره تا بتونه مثل ماه های گذشته ٬ حداقل چند پست در هفته داشته باشه.

* یک اعتراف هم میخواهم بکنم! از اینکه در این وبلاگ اسم کامل خود را نمینویسم (یعنی اسم فامیل را تا حالا ذکر نکردم) احساس ناراحتی میکنم ولی منطق میگه که بهتره همین جوری ادامه بدم.این مساله از همان روز اول تو دلم مونده بود٬ گفتم که الان بگم!

* نظرسنجی در مورد موسیقی.

فیلم ۳۰۰ فقط یک شروع بود.یک شروع دوباره٬که مدت ها بود تمام شده بود.فیلم ۳۰۰ یک فیلم حرفه ای نبود.فیلمی که بی سر و ته بودن آن ٬ باعث میشد که مردم فیلم را نیمه تمام رها کنند و به بیرون سینما بی آیند.فیلمی که خیلی سریع ساخته شده بود و خیلی از استانداردهای سینمای بین الملل را رعایت نکرده بود.در هر صورت این فیلم به خاطر ظاهر "جوان پسند" و تبلیغات فراوانش٬ جزو فیلم های پرفروش بود و تا چند هفته در مقام اول فیلم های پرفروش قرار داشت.گرچه خیلی ها علت فروش فیلم را سر و صدای ایرانیان و اعتراض آنها میدانند ولی بعید میدانم که خیلی از بینندگان خارجی این فیلم اصلا بدانند این فیلم راجع به حمله به ایران است!

۳۰۰ پایان داستان هالیوود و ایران نبود. در بهار امسال فیلمی به اسم Transformers به اکران عمومی در آمد که از فیلم ۳۰۰ خیلی موفق تر بود.در این فیلم اسم خلیج ع ر ب ی به جای اسم خلیج فارس شنیده میشد.گرچه شاید اکثر بیننده ها ندانند که خلیج ع ر ب ی یا فارس کجای این دنیا هست! ولی باز هم روی نقطه حساسیت ایرانیان دست گذاشته شد.سفر از تاریخ جلعی ۳۰۰ تا آینده تخیلی هالیوود مطمئنا بی هدف دنبال نمی شود.

هفته پیش به دیدن فیلم محبوبم یعنی RUSH HOURS رفتم.این فیلم اکشن با هنرنمایی جکی حان میتواند حدود دو ساعت بیننده را بخنداند ولی...

در این فیلم در یک صحنه ٬ هنرپیشه سیاه پوست(اسمش یادم رفت!)  از ریئس به خاطر خطای خود معذرت خواهی میکند و قول میدهد که آخرین باری باشد که مرتکب خطا میشود.

ـ رئیس در جواب او میگوید "تو همیشه همین را میگویی ولی هفته پیش هم ۶ نفر ایرانی را دستگیر کردی".

ـ  پلیس سیاه پوست در جواب میگوید"خب آنها تروریست بودند".

ـ ریئس میگوید"آنها ایرانی بودند ولی محقق بودند".

سیاه پوست سعی میکند اشتباه خود را توجیح کند.

مردم آمریکا و خیلی از کشورها وقت ندارند در مورد ایران و مسائل آن مطالعه کنند.مطمئنا مرجع آنها هالیوود و شبکه های خبری هستند که به نظر زیاد قابل اطمینان نمی آیند.

* * * * *

همه ما میتوانیم یک نجات دهنده باشیم ولی باید حس نجات دادن را در گوشه ای از قلب خود احساس کنیم.

* * * * *

نظرسنجی در مورد موسیقی ۵۰ سال اخیر ایران.